8 Tips on How to Write a Great Story by Kurt Vonnegut

https://i0.wp.com/www.brainpickings.org/wp-content/uploads/2012/04/vonnegut.jpgKurt Vonnegut (November 11, 1922 – April 11, 2007), who was a 20th-century American humanist writer, a lifelong supporter of the American Civil Liberties Union, a critical pacifist intellectual anarchist, honorary president of the American Humanist Association, Second Life dweller, imaginary interviewer of the dead and sad soul, suggest 8 tips for writing a great story.

[brainpickings/kurt-vonnegut-on-writing-stories/]

  1. Use the time of a total stranger in such a way that he or she will not feel the time was wasted.
  2. Give the reader at least one character he or she can root for.
  3. Every character should want something, even if it is only a glass of water.
  4. Every sentence must do one of two things — reveal character or advance the action.
  5. Start as close to the end as possible.
  6. Be a Sadist. No matter how sweet and innocent your leading characters, make awful things happen to them-in order that the reader may see what they are made of.
  7. Write to please just one person. If you open a window and make love to the world, so to speak, your story will get pneumonia.
  8. Give your readers as much information as possible as soon as possible. To hell with suspense. Readers should have such complete understanding of what is going on, where and why, that they could finish the story themselves, should cockroaches eat the last few pages.

Not totally agree in 8th tip. I think some mysteries or suspense in right dose makes stories much better than present everthing like “fast food”. Also I think, writer shouldn’t completly dispossess the readers to discovering somethings and filling some gaps during the story by themselves. According to my experiment, readers can be more creative in this than writers.

kurt vonnegut's asterisk

Ünlü Amerikalı Hümanist Felsefeci ve yazar Kurt Vonnegut‘dan roman yazarlarına 8 tane öğüt. Kendimce çevirdim, orjinali zaten hemen yukarda;

  1. Okuyucuya onun zamanını harcıyormuş hissi verme,
  2. Okuyucu, hikayende ki en az bir karakterle kendisini içselleştirebilsin,
  3. Her bir karakterin mutlaka bir amacı bir isteği olmalı,
  4. Her bir cümlen şu 2 şeyden birini yapmalı; ya karakterin bir şeyini açığa vurmalı, yada onu aksiyona sürmeli,
  5. Hikayeyi sona iyi bir şekilde hazırla,
  6. Sadist ol (Acı şektirmeyi sev). Ana karakterlerinin ne kadar tatlı yada masum olursa olsun, onların başına korkunç şeyler gelmesini sağla ki, okuyucu onların  neden yapılmış olduğunu anlasın.
  7. Herkesi memnun etmek için yazma, bu zaten imkansızdır …
  8. Okuyucuya olabildiğince çok bilgiyi olabildiğince çabuk vermeye çalış. Belirsizlik itici olabilir. Okuyucu, nerede, ne için ve neler olduğu konusunda tam bir fikre sahip olmalı ki hikayenin içene girebilsin, hikayenin evreninde yaşayabilsin, ve ola ki kitabın son sayfaları kaybolsa bile, kendi kendine hikayeyi bitirebilsin.

Aslında sonuncu maddeye biraz itirazım var. Eğer ayarında ve iyi bir şekilde olabildikten sonra gizemin ve belirsizliğin hiç bir zararı olmaz, hatta daha ilginç bile olabilir. Her şeyi kolayca, açık büfe gibi okuyucuya sunuvermek, ve hikayenin akışı sırasında yada sonunda, onun bir şeyler keşfetme yada boşlukları kafasına (zevkine) göre doldurma zevkinden mahrum bırakmak, bence kapasitesi küçümsenemeyecek belli bir okuyucu kitlesine haksızlık yapmak demektir. Diğer maddeler ise genel hatlarıyla katılıyorum.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s