On Stupidity

* translate from OBISP‘den çevrilmiştir…

Nature does not forgive stupidity. But there is no penalty of stupidity in either laws or religions. Able to tolerate stupidity is the proof that intelligence is not the main feature that separates humanbeings from animals.

The main feature of humankind is the memory. Mankind is not use intelligence in any new cases he faces. He firstly uses the old, familiar, safe habits. If it does not work, then he uses trial and error method. This trial and error method gives him the opportunity to make all kinds of foolishness.  Because of this; although the laws of nature does not forgive stupidity, cultural (or human) laws comment the stupidity within the scope of “negligent crime” and “importance of the intent of deeds. Because the stupidity is sad but the most guaranteed learning way for human.

Therefore, the memory is used to record to the stupidities; and take lesson and to not repeat them.  It means, the memory comes before the intelligence. For finding right way and combining the right components with help of memory, human depend on the datas of the stupidity. This is the stable fate of human who suppose himself smart. We are not smart actually, but act like Ditto. Moreover, for evidence of our intelligence, to compare our inteligence with animals, who live with nature harmonicly and have no any claim to be  intelligent, is thoroughly getting funny.

For this reason,  institutionalization and pioneering the science is the biggest proof that human does not wince to attempt any work bigger than his capacity, contrary he is quite enthusiastic, even he is essentially a stupid being.

∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞

aptallık üzerine

doğa aptallığı affetmiyor ama aptallığın ne dinde ne de yasada cezası var. aptallığa tahammül edebilmek, zekanın insanoğlunu hayvanlardan ayıran temel özellik olmadığının kanıtıdır.

insanoğlunun temel özelliği hafızasıdır. insanoğlu karşılaştığı herhangi yeni bir olayda zekasını kullanmaz. eski, bildik, güvenli addettiği alışkanlıklarını kullanır öncelikle. eğer fayda etmezse en basit metota başvurur: deneme yanılma. işte bu deneme-yanılma metodu ona her türlü aptallığı yapabilme fırsatını da verir. bu yüzden doğa yasaları aptallığı affetmezken kültürel yasalarda aptallık kötü-niyetli bir edim olarak görülmeyip “amelde önemli olan niyet” ve “taksirli suç” kapsamında değerlendirilir. çünkü aptallık insanoğlunun acı ama garantili öğrenme biçimidir.

hafıza ise aptallıkların geleceğe kaydedilip ondan ders çıkarılmasına ve bir daha aynı aptallığın yapılmamasına yarar. yani zekadan önce hafıza gelir. hafıza yardımıyla doğru parçaları birleştirebilmek için aptallığın verilerine bağımlı olmak zeka kumkuması insanoğlunun makus kaderi. zeki değiliz ama öyleymişiz gibi davranıyoruz. üstüne üstlük zekamızın kanıtı için, zeki olmak gibi bir iddiası olmayan ve her hallerinden doğayla denge içinde gül gibi geçindiği anlaşılan hayvanları dayanak alıyor olmamız iyice komik bir hal alıyor.

bilimi kurumsallaştırıp öncüleştirmek: insanoğlunun tek başınayken özünde salak bir canlı olup yine de kapasitesinden büyük işlere kalkışmaktan çekinmediğinin, bilakis heveslisi olduğunun en büyük toplumsal kanıtı.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s